Önceki yazımda kedi bacağı çıkığının ve kedi kalça kemiği kırığının araba çarpması sonucunda oluştuğunu, uygun bir klinik buluncaya kadar nerelerden gittiğimizi ve en sonunda da Aydın Veterinerlik Fakültesi Kliniğinde kedi bacak çıkığı ameliyatı ve kedi kalça kırığı ameliyatının gerçekleştirdiğimizden bahsettim.

Ameliyattan hemen sonra kedimizin hiç hareket etmemesi gerekiyordu ve veteriner hekimlerin tavsiyesi üzerine onu hiç hareket etmeyeceği bir box’a koyduk. Ama bu durum bizim kedide ters etki yaptı ve kedimiz o kadar direndi ki, ertesi gün büyük bir leğene battaniye koyup yatırdık ve orada sakince kıpırdamadan yattı, yani benim tavsiyem , tabiki veterinerler en iyisini bilir ama siz de kedinizi en iyi tanıyansınız o yüzden siz en iyisine karar verebilirsiniz. Bizim kedi ilk gün hareket ettiği için kırık kısmında bir komplikasyon ortaya çıkmış. Ve 31 Ağustosdaki kontrolde , 4 eylülde kedimizin tekrardan ameliyata alınması gerektiği sonucuna varıldı. En azından çıkık yerde sıkıntının olmamasına çok sevindik çünkü bizi asıl korkuttukları çıkık tarafın kolay kolay düzelmemesiydi.

Kedi Bacağı çıkıntısı ameliyatında eğer bizimkisi gibi üst bacak kalçadan çıktıysa , kemiğin kenarındaki top gibi şey kesilip kas ile bağlanıyor anladığım kadarıyla, Kedi kaçla Kırığı ameliyatı için ise bir vida takmışlar kedinin kemiklerine, tam anlayamıyorum ama o vida çok fazla hareket sonucunda yerinden oynamış. Bu da istemediğimiz bir şeydi. Şimdi 4 Eylüldeki ameliyatta kemiğin yinede kaynayıp kaynamadığına bakacaklar, ve eğer kaynadıysa vidayı çıkaracaklar, yoksa yeniden vida takılacak ve kedimiz için yeni zorlu bir süreç başlayacak.

Eğer sabrınız varsa ve gerçekten kedinize değer veriyorsanız sizin için de her şey baştan başlayacak, en baştan kedinizin tuvaletini takip edeceksiniz ona yardımcı olacaksınız ilaçlarını takip edeceksiniz zamanında vereceksiniz. Kedinin ameliyat yerini oynamaması için dikkatli olacaksınız vs.vs kısacası her şey hop baştan olacak.

Bize dua edin, umarım bu yazım bizim gibi kedi bacağı çıkığı ya da kedi kalça kemiği kırığı gibi sorunları olan insanlara yardımcı olur, ve inşallah bu yazıdan sonra tekrar yazacağım yazılar size umut olur.

Yazının devamı: 

Geçenlerde yazdığım bu yazıyı hatırlayanınız var mı? İşte şimdi size o yazıyı neden yazdığımı anlatacağım. Kısaca özet geçmek gerekirse bu yazı kedi bacağı çıkığı ve kedi kalçası kırığı ve muyayenesi hakkında olacak.

Bundan neredeyse üç hafta önceydi. Gece 2den beri kedimiz eve gelmemişti ve ertesi gün saat 5te tesadüfen kediyi ana caddede yol kenarında yatarken bir zeytin ağacının altında buldum. Ya kediciğim kendi kendine güneşte kalmamak için oraya sürükledi ya da birisi Allah rızası için onu oraya koydu bilmiyorum. Ama bildiğim tek şey kedinin akşam 5e kadar yol kenarında öylece yattığı ve beni görünce acı acı miyavlamasıydı. Galiba hiç aklımdan çıkmayacak o görüntü, o kadar kötüydü ki hemen ağlamaya başladım sana ne oldu minnoşum diye yoldan geçen bir adam bana kedininz sadece bayılmış bir şeyi yoktur falan diyince kendimi toparlayabildim.

Kediyi hemen eve getirdim, ilçemizdeki hiç bir veteriner bize gelmeyi kabul etmeyince biz götürmek zorunda kaldık ama arabamız yok taksiye atladık gitti. Sıkıntımız ne? İlçemizdeki tüm veterinerlerin büyük başlara bakıyor olması hiç biri kediden anlamıyor biri diyor sadece ezilme olmuş biri diyor düşmüş falan. En iyisi Denizlideki hayvan hastahanesine götürmek dedik ve ertesi gün atladık götürdük. Onlar da hemen bir röntgen çekti çünkü kedinin arka bacakları tutmuyordu bu sadece bir ezilme olamazdı. Ve röngen resmi böyle çıktı.

İlk başta biz de bir şey anlamadık ama sonradan veterinerin dediğine göre , kedinin sağ üst bacağı kalçasından çıkmış, sol kalçası da kırılmış! Yani arka tarafı kullanması imkansız! Kedi bacağı çıkığı da takılmadan kaynayamayacağı için iyileşmesi imkansız dendi bize. Daha kötüsü ise denizlide ameliyat yapamıyor olmaları. Bu tür ameliyatları bize en yakın aydın, afyon gibi veterinerlik fakültelerindeki kliniklerde yapabiliyorlarmış. Bizim bir tanıdığımızın tanıdığı Aydındaki klinikte yüksek lisans yapıyormuş. O görüştü ve bize Kedi bacağı çıkığı ve kedi kalça kırığının ameliyatının maliyetinin 1.500 Lira olduğunu söyledi.

Az para değil ki? Bu ülkede  ameliyat parası yettiremediği için sakat kalan, ölen insanlar var... Çok, çok büyük bir ikilemde kaldık. Hangisi daha doğruydu? Biz de çok zengin insanlar değiliz hem gözü kapalı o parayı vermemiz zordu, hem de vicdanen bir kediye o masraf yapılmalı mı yapılmamalı mı ikilemi vardı. O bizim canımız ailemizden birisi ama gerçekten hala kararsızım bu konuda , israf mıydı yoksa o bize emanet bir can olduğu için bizim sorumluluğumuz muydu bu ameliyat.

Bize kalça kırığının zamanla iyileşeceğini ama çıkığın takılmadan iyileşemeyeceğini söylediler. Bir deli cesareti kediyi kırıkcı çıkıkcıya götürdük. Evet kulağa cahilce geliyor ama insan çaresiz olunca, ve o can gözünün önünde öyle masum masum bakınca her türlü yolu deniyorsun işte. Bize kediyi kırıkcı çıkıkcıyı götürürsebiz ilçede size deli derler dedilerse de götürdük. Daha sonra hepimizin şaşırdığı, bizim kırıkcı çıkıkcının gerçekten daha önceden de kedilerin köpeklerin çıkık kemiklerini yerine takmış olmasıydı! Ama sıkıntı olan bizim kedimizin tam kalçadan olduğundan beline çok yakın olması ve diğer tarafın da kırık olmasından dolayı bizim kırıkcı çıkıkcı teyzemiz yapamadı. Takdir ettim onu bu konuda bilinçli bir kırıkcı çıkıkcıymış .

Yine son çare ameliyat kaldı. İzmirde ve Denizlide klinikler bulduk sadece kemik çıkığını 1.000 liraya ameliyat edeceklerdi, ama bu ameliyat da öyle sık sık yaptıkları bir ameliyat değildi sonuçta. Öyleyse 500 lira daha verip dosdoğu yaptıralım madem dedik ve aydındaki veterinerlik hastahanesi ile görüştük. Bize orada ücreti ve başka konularda gerçekten yardımcı oldular , diğer hastahaneleri bilmem ama Aydın Veterinerlik Fakültesi kliniği gerçekten çok başarılı ve işinin ehli kişiler ile çalışıyor. Eğer kedinizi köpeğinizi kliniğe götürmeyi düşünüyorsanız gidin görüşün.

Kedimiz 24 Ağustosta iki Ameliyat geçirdi. 10 gün sorna kontrolü vardı. Devamı için buraya tıklayın.

İsyan etmiyorum, ben isyan etmem ki , bilmem isyan etmeyi. Tek bildiğim üç gündür sol tarafımda yattığım, sol kalçamın kırık, sağ bacağımın çıkık olması ve çok canımın yanıyor olması. Sadece yatmak nasıl bir duygu bilir misiniz? Üç gündür sadece yatıyorum, ayağa kalkmak istesem de kalkamıyorum çünkü bacağım tutmuyor canım yanıyor, tuvaletimi yapmak gibi basit bir ihtiyacımı karşılamak o kadar yoruyor ve canımı yakıyor ki. Acı çekmeden tuvalete çıkabildiğinize, ayakta durabildiğinize ve yemek yemek için başkalarına muhtaç olmadığınıza şükretmelisiniz bence. Ama etmiyorsunuz değil mi? Çünkü her zaman gözünüz başka şeylerde, asla kıymetini bilemiyoruz sahip olduklarımızın değil mi? Yürümeyi özledim, kimseye muhtaç olmadan ayağa kalkmayı özledim.

Peki bu hale nasıl mı geldim? Yaz sıcağından bütün gün uyuyorum , o kadar yoruyor ki sıcaklar beni, en güzeli uyumak geliyor bana, haliyle geceleri uyku tutmuyor beni. Evdekiler ne kadar evden çıkmamamı istese de canım sıkılıyor geceleri, dolaşmaya çıkıyorum ben de, bazen arkadaşlarımla, bazen ise gecenin karanlığında dünyayı tek başıma keşfediyorum işte. O gece yanımda birisi var mıydı hatırlamıyorum, ama yollar tenhaydı, araba yoktu hiç, tenha olmasa araba olsa o kadar uzaklara gitmem ben korkarım çünkü arabalardan. İlk defa bu kadar uzaklara gittim, çok eğlendiğim de yalan değil. Ama artık eve dönmek istedim , içim sıkıldı bilmiyorum, saat de iki buçuk civarıydı zaten evdekiler merak etmiştir beni bir görüneyim en azından sonra tekrar çıkarım diye düşündüm. Zaten alışkınlar benim öyle görünüp tekrar gezmeye çıkmama. Yolun karşı tarafına geçiyordum ama birdenbire arkamdan beni bir şey vurdu, fırladım yanağımı kaldırım taşına çarptım. Tek hissettiğim feci bir acı. Bakamadım bile bana neyin çarptığını, zaten vurdu geçti bakmadı bile arkasına...

Saat gece iki buçuk, ben yol kenarındayım, sağ dişlerim kırıldı, o önemli değil de, bacaklarım tutmuyor ayağa kalkamıyorum. Kimse yok, tek başımayım. Saatler geçiyor ama kimse gelmiyor yardımıma, hala ayağa kalkamıyorum yol kenarında yatıyorum sabah oldu yanımdan arabalar geçiyor beni çiğneyecek diye korkuyorum ayağa kalkmaya çalışıyorum kalkamıyorum, yoldan gelen geçenler beni görüyor ama kimse yardım etmiyorum ben acı içinde kıvranmaya devam ediyorum.

Gözümü açtığımda oraya nasıl geldim bilmiyorum ama yol kenarında değilim en azından artık, kaldırımdaki bir ağacın altındayım. Birisi bana yardım mı etti yoksa kendim sürüklenerek mi oraya geldim bilmiyorum ama saatler geçti neredeyse akşam oldu, geceden beri yatıyorum kimse yardım etmiyor bana. Son gücümle ayağa kalkmaya çalışıyorum kalkamıyorum, bir ses duyuyorum “Ne oldu sana kim yaptı bunu?” diye ağlamaklı telaşlı bir ses, başımı bir kaldırdım evden biri. Cevap verdim ona beni lütfen götür burada bütün gün sıcakta acıktım susadım canım yanıyor, yanımdan geçip gidiyorlar korkuyorum dedim, beni anlayıp anlamadığını bilmiyorum ama hemen kucağına aldı ağlayarak. Bilmiyordu ki canımı yaktığını direndim canım yanıyor dedim anlamadı , dikkatli olmaya çalışıyor ama bir an önce de eve götürmek istiyor beni, baktım evin yolundayız artık direnmedim eve geleyim de canım yansın varsın.

Evde hemen yatırdılar beni, annem beni Aylin'in kucağında görünce hemen koştu Aylin'in arkasından.Sonra Merve geldi , ağladı Merve ne olmuş sana diye. Aylin beni gördüğünden beri ağlıyordu zaten. Bu kadar mı kötü görünüyordum bilmiyorum, ben de onlarla beraber ağladım canım yanıyor diye inledim defalarca . Annem ağzıma zorla su dökmeye çalışıyor ama dilim damağım o kadar kurudu ki artık yutkunamıyordum. Parmağıyla ağzımı damağımı biraz ıslattıktan sonra içmeye başladım. Şükrettim sonunda su vardı , yazın en sıcak gününde bütün gün asfaltın sıcağında yatmak beni çok yormuştu. Ama sonunda evdeydim ya, artık beni koruyacaklarını benim için ellerinden geleni yapacaklarını biliyordum.

Ertesi gün şehir merkezine götürdüler beni hastahaneye. Röntgen çekildi, canım yandı iğne vuruldum belki iç kanamam vardır diye. Ama Aylin ve annem yanımda olduğundan güvendim ve ses çıkarmadım. Röntgen sonuçları pek iç acıcı değildi. Sol kalçam kırık, sağ bacağım çıkıktı. Bu kırık zamanla iyileşirmiş de, çıkık için cerrahi müdahale lazım. Onu da anca Aydın, Afyon gibi cerrahilerde yapabiliyorlarmış. Bir de 1.500 Lira ameliyat ücreti istiyorlarmış. Ama ben kediyim, benim param yok ki? Benim verebileceğim tek şey biraz mutluluk, bazen sakar hareketlerimle güldürürüm, bazen gelir sırnaşır mayışırım, hayatınıza neşe katarım beni severseniz ben de sizi severim, kıymetinizi bilirim, verebileceğim tek şey bu. Benim can’ım hem bu kadar pahalı hem de bu kadar ucuz muymuş yani siz insanlar için?

Şu an kritik 72 saati geçtim, eğer iç kanamam durmamış olsaydı size bu yaşadıklarımı anlatıyor olamazdım. Bu arada bana çarpanlar da 16-17 yaşında meyhaneden çıkan yeni yetişen kendini erkekten sayan çoluk çocukmuş. Aylin’in kuzeninin arkadaşları geçen gün anlatmış da kediye çarptıklarını, oradan biliyoruz yani.

Siz beni konuşamıyor diye canım yanmıyor sanmayın. Bakın benim hayatım mahvoldu, ameliyat parası ödeyemeyeceğim için hayatımın sonuna kadar çıkık bir ayakla yaşamak zorunda kalacağım, ne zaman ayağa kalkmak istesem canım yanacak, çok titiz bir hayvan olduğumdan yattığım yere tuvaletimi yapamıyorum, ayağa her kalkmaya çalıştığımda geri düşünüyorum sahiplerim benim halimi gördükçe onların da içi gidiyor. Allah'tan sahiplerim var, evde bakılan bir kediyim de önüme geliyor yemeklerim, et suyu ile yoğurt ile ve vitaminler ile besleniyorum. Peki ya her gün araba çarpan ve acı çeke çeke ölen kardeşlerime ne olacak? Lütfen dikkatli kullanın arabalarınızı, çoluk çocuğa vermeyin, sarhoş araba kullanmayın, sesimizi çıkaramıyoruz dava açamıyoruz diye bize çarpıp geçmeyin. Benim canım yanıyor, sahiplerimin canı yanıyor. Anlatamıyorum ki derdimi de! Birazcık vicdanınız varsa, bir kediye bir köpeğe çarptığınızda alın veterinere götürün. Üç beş lira cebinizden çıkacak diye korkmayın, hatta eğer çarpma anında fotoğraf çeker tutanak tutarsanız bizim veteriner masrafımızı arabanızın sigortası bile karşılıyor! Lütfen, canım çok yanıyor, derdimi paylaşamıyorum, sahiplerim çaresiz. Dikkatli sürün, çevrenizdekileri bilinçlendirin, bana çok dua edin sahiplerim bir çaresini bulsunlar, Siz de sağlığınıza şükredin!

Kedilerle yaşamak çok zevkli bir şey, bazen oluyor kavga ediyoruz ciddi ciddi. Bazen sadece kedimi izlerken kahkalarıma engel olamıyorum çünkü o merakları hep onlara komik şeyler yaptırıyor. Bazen kedimi sıkıyorum ve benden kaçmak için yer arıyor, ama en güzel evde olamadığım zamanlar eve döndüğümde bana sırnaşıp hoşgeldin demesi... Hayvanlar oyuncak değildir, lütfen bilinçsizce evcil hayvan beslemeyin. Öğrenin araştırın kıl’a tüy’e tahamülünüz yoksa, kedi tuvaleti temizlemekten tiksinecekseniz, kırılan-yırtılan eşyalarla uğraşamayacaksanız ve kalkıp kedinize kızıp duracaksanız ikinize de hayat işkence olur.Tabii ki tüm kediler yırtar, tırmalar, yıkık döker demiyorum ama olabiliyor bunlar da.

Umarım bu yazımı sevmişsinizdir, sizin de düşüncelerinizi çok merak ediyorum J